Συνεντεύξεις Septic Flesh και Unholy Throne. Σκληρή μουσική που ανθίζει υπόγεια
Το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου ένα μουσικό μονοήμερο φεστιβάλ σκληρής μουσικής έλαβε χώρα στην Καλαμάτα και το δημοσιογραφικό επιτελείο της Μπρίζας δεν έχασε χρόνο, αλλά εισέβαλλε στα παρασκήνια του Rock Spirit, που φιλοξένησε την εκδήλωση, και λίγο πριν τη συναυλία μίλησε με δύο από τις δημοφιλέστερες μπάντες που συμμετείχαν. Στις συνεντεύξεις που ακολουθούν ο Χρήστος Αντωνίου (κιθάρα) των Septic Flesh και ο Evangel (μπάσο / φωνή) των Unholy Throne μας μιλούν για την πορεία της μουσικής, τις διεθνείς επιτυχίες, για συναυλιακά ευτράπελα, αλλά και για το πόσο παρεξηγημένο είναι τελικά το ενδυματολογικό στυλ της μέταλ.
==================
Septic Flesh: «Δεν είμαστε ευκολοχώνευτοι»
Συνέντευξη στη Βίλλυ Μπελογιάννη
- Στη σελίδα σας στο MySpace βλέπουμε εμφανίσεις με μεγάλα ονόματα και μια ευρεία αποδοχή από το μουσικόφιλο κοινό, ενώ παράλληλα, η τελευταία σας δουλειά ήταν απίστευτα καλή. Πόσο επηρέασε αυτό τη σχέση σας με το κοινό σας;
Χ. Αντωνίου: «Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Ναι το άλμπουμ πήγε πολύ καλύτερα απ’ ό,τι περιμέναμε και οι οπαδοί και ο Τύπος το θεωρούν άλμπουμ-ορόσημο στη μέχρι τώρα καριέρα μας. Εμείς συνεχίζουμε με τον ίδιο ζήλο και ενθουσιασμό, στοχεύοντας πάντα σε νέα μονοπάτια ήχου και έμπνευσης χωρίς να επηρεαζόμαστε από μόδες οι άλλες… σειρήνες. Η βάση υπάρχει και δεν την έχουμε προδώσει ποτέ ανεξάρτητα αν η αναγνωρισημότητα μας αυξάνεται ή όχι».
- Από το Summerian Daemons κιόλας, η μπάντα κατέστη μια από τις πιο ελπιδοφόρες για ένα νέο μουσικό μέταλ κίνημα, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, όπου είστε ευρύτατα αναγνωρισμένοι. Αντίθετα με την ήπια στάση σας, βλέπουμε εγχώριους καλλιτέχνες και «καλλιτέχνες» να προβάλλουν τη διεθνή τους καριέρα. Εσείς πώς σχολιάζετε το γεγονός;
«Είναι μια καραμέλα που προσπαθούν να πλασάρουν τα ΜΜΕ και οι εταιρείες των συγκεκριμένων καλλιτεχνών, ότι ξεπέρασαν τα σύνορα τη Ελλάδας και ότι το ευρωπαϊκό και αμερικανικό κοινό τούς περιμένει ή τους αναγνωρίζει. Μόνο που στα live τους υπάρχει μόνο ελληνικό κοινό και κανένας ξένος. Εμείς και οι άλλες μπάντες που έχουν καταφέρει κάτι στο εξωτερικό, συνεχίζουμε το ταπεινό ταξίδι μας “σηκώνοντας” την ελληνική σημαία. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή εξάγει τις γνωστές αυτές μπάντες από τον “ακραίο” ήχο. Τίποτα άλλο. Απλά δεν είμαστε ευκολοχώνευτοι σαν τους Γαβράδες».
- Μου κάνει εντύπωση που επιλέξατε μια επαρχιακή πόλη για λάιβ, όταν έχετε τη δυνατότητα να παίζετε σε μεγάλες σκηνές…
«Γιατί όχι; Παίζουμε σε όλες τις σκηνές είτε μικρές είτε μεγάλες. Εφόσον υπάρχει κοινό της μπάντας στην Καλαμάτα εννοείται ότι πρέπει να πάμε .Σε όλη την Ελλάδα θα παίξουμε, σε όλες τις σκηνές με τα γνωστά προβλήματα, αλλά πρέπει να συμβιβάζεσαι με την πραγματικότητα».
- Μόλις επιστρέψατε από μια μακρά παγκόσμια περιοδεία. Τα επικείμενα σχέδια σας; Σκοπεύετε να ξεκουραστείτε ή το πρόγραμμα περιλαμβάνει κι άλλα live;
«Πολλά live! Εχουμε την ευρωπαϊκή περιοδεία με Cradle of Filth, Gorgoroth, Moonspell, Asrai τον Δεκέμβριο και είμαστε πολύ κοντά να κλείσουμε δίμηνη περιοδεία στη Αμερική με πολύ μεγάλα ονόματα, αλλά δεν μπορώ να πω περισσότερα. Σύντομα θα το ανακοινώσουμε. Μετά κατά την άνοιξη, περιοδεία στις Βαλτικές Χώρες και Ρωσία σαν headliner και τα καλοκαιρινά ευρωπαϊκά φεστιβάλ. Οπως καταλαβαίνεις έχουμε φουλ πρόγραμμα».
- Υποστηρίζεται πως η μέταλ σκηνή έχει πεθάνει. Πόσο ισχύει κατ’ εσάς κάτι τέτοιο;
«Οχι απλά έχει κορεστεί η τέχνη γενικά και υπάρχουν τα παρακλάδια της. Στο μετά έχουν βγει τόσα είδη που άλλα έχουν μπάντες να πουν κάτι, άλλες όχι. Ο ήχος όμως παραμένει ακραίος μέταλ. Αλλάζουν οι εποχές και επηρεάζονται οι σκηνές, αλλά όχι μέχρι εξαφάνισης».
============================== Unholy Throne: Στο σκοτεινό περιθώριο του επιβλητικού
Συνέντευξη στη Βίλλυ Μπελογιάννη
- Λοιπόν Evangel, ρίχνοντας μια ματιά στο βιογραφικό σημείωμα της μπάντας (στον διαδικτυακό σας χώρο) παρατηρώ πως μετράτε πολλά χρόνια στο μουσικό γίγνεσθαι. Με αφορμή αυτό θα ήθελα να μάθω πόσο εύκολο είναι τελικά για ένα συγκρότημα αυτού του ύφους να επιβιώσει και να αναδειχθεί;
Evangel: «Μετράμε 14 χρόνια ύπαρξης, ακριβώς. Αναμφίβολα το Black Metal είναι ένα εξειδικευμένο και δύσκολο άκουσμα στο ευρύ κοινό. Θα πρέπει να επισημάνω για όσους δεν το γνωρίζουν, ότι το εν λόγω μουσικό είδος πρωτοεμφανίστηκε στο εξωτερικό και ιδίως στις Σκανδιναβικές χώρες, στις αρχές της δεκαετίας του ’80 – σημειώνοντας βεβαίως μια ακμή μέχρι τα μέσα του ’90 στον Ελλαδικό χώρο – και εξακολουθεί να υπάρχει με διαχρονική επιτυχία. Ασφαλώς και δεν είναι εύκολο να επιβιώσει και να αναδειχτεί ένα συγκρότημα αυτού του ύφους, διότι δεν αποσκοπεί στο οικονομικό κέρδος από μόνο του και διότι τα βασικότερα Μ.Μ.Ε. όπως η τηλεόραση, που αποσκοπεί στα νούμερα τηλεθέασης, το αγνοούν παντελώς, εκτός αν κάποτε αυτό γίνει μόδα και συνεπώς θα υπάρχει “τροφή” για τα κανάλια. Βεβαίως δεν δίνουμε έμφαση σε όλα αυτά, αγαπάμε τη μουσική που δημιουργούμε και μας εκφράζει απόλυτα. Προπάντων όμως χαιρόμαστε να τη χαρίζουμε απλόχερα σε όλους αυτούς που είναι συνοδοιπόροι μας μες στη ζωή και την εισπράττουν άρτια και υγιή όπως εμείς την προσφέρουμε».
- Πίσω από την επιλογή του ονόματος σας (Unholy Throne) κρύβεται καμία ιστορία;
«Αναμφίβολα το σύμβολο του θρόνου, από τις παλαιότερες εποχές, εξέφραζε την ισχύ, την επιβλητικότητα και το μεγαλείο. Τη λάμψη και την κυριαρχία. Σε σχέση με τον όρο “ανίερος” λοιπόν, που αποτελεί την πρώτη φράση του ονόματός μας, δημιουργείται ένας συνδυασμός εννοιών, με τον οποίο αντιστρέφουμε το κατεστημένο –θέτοντάς το ως “ανίερο”– και προσπαθούμε να περιγράψουμε οτιδήποτε δεν μπορεί κανείς να δει με γυμνό μάτι, παρά με τα μάτια της ψυχής του. Αυτό είναι εξάλλου και το ζητούμενο στο στίχο μας, ο μυστικισμός, το απόκρυφο, οι εξωπραγματικές καταστάσεις που συμβαίνουν γύρω μας, αλλά κανείς μας δεν τις αντιλαμβάνεται στην απλή καθημερινότητα».
- Παρά το γεγονός ότι έχετε εμφανιστεί με μεγάλα ονόματα της μέταλ, επιλέγετε την Καλαμάτα μεταξύ άλλων για live. Πιστεύετε πως υπάρχει το σχετικό κοινό στις πόλεις, έτοιμο για μια τέτοια ακρόαση;
«Κατ’ αρχήν η μπάντα μας δημιουργήθηκε στην Καλαμάτα το 1994, ασχέτως αν δραστηριοποιείται στην πόλη της Πάτρας τα τελευταία 12 χρόνια. Επειτα από τις πρώτες μας εμφανίσεις στο Αμφιθέατρο του Κάστρου της Καλαμάτας, στο Πάρκο του Ο.Σ.Ε. κτλ., το 1995, πιστεύω ότι μας δίνεται ξανά η ευκαιρία να παρουσιάσουμε την καινούρια δισκογραφική μας δουλειά στην πόλη μας. Μ’ αυτό το σκεπτικό ελπίζουμε στην ανταπόκριση του κόσμου και αυτή τη φορά, όπως γίνεται συνήθως στις επαρχιακές πόλεις της Ελλάδας, εκεί όπου το κοινό δεν έχει μεγάλες επιλογές στο να παρακολουθήσει τέτοιου είδους συναυλίες –σε σχέση πάντα με την Αθήνα και τη συμπρωτεύουσα– όπου αυτού του είδους οι διοργανώσεις ποικίλλουν σε τακτά χρονικά διαστήματα».
- Βάφετε τα πρόσωπά σας παράξενα και ντύνεστε στα μαύρα και υπάρχουν ενδεχομένως αρκετοί που σας αντιμετωπίζουν με κάποια επιφυλακτικότητα. Τελικά τι σχέση έχει η μουσική αυτού του στυλ με όλα τα παραθρησκευτικά που της προσάπτουν; «Χρησιμοποιούμε μια παραλλαγή ασπρόμαυρης σύνθεσης χρωμάτων, (Corpse paint) που καλύπτει κατά κύριο λόγο το πρόσωπο και σε ορισμένες περιπτώσεις, τους βραχίονες και τον κορμό του σώματος. Χρησιμοποιείται από τους μουσικούς του είδους κατά τη διάρκεια ζωντανών εμφανίσεων αλλά και φωτογραφήσεων, θέλοντας να επιτείνει την εικόνα των αρνητικών συναισθημάτων του ανθρώπου, όπως την απανθρωπιά, την εξασθένηση και την κατάπτωση. Οφείλουμε ν’ αναφέρουμε ότι το Corpse paint απέκτησε δημοτικότητα τη δεκαετία του ’70, με καλλιτέχνες όπως οι Kiss και ο Alice Cooper. Ασφαλώς και το μαύρο ντύσιμο είναι εφάμιλλο με τον χρωματισμό το προσώπου, διαδεδομένο στερεότυπο ενός σκοτεινού και νοσηρού ύφους που παραπέμπει στη Βικτωριανή περίοδο, στοιχείο που φανερώνεται επίσης από τον ήχο μας. Οσον αφορά λοιπόν την αντιμετώπιση του κόσμου, είναι υποκειμενικό για τον καθένα, διότι πιστεύω ότι πολλοί δεν είναι ενημερωμένοι ή δεν επιθυμούν να ενημερωθούν πέρα από τις δικές τους αντιλήψεις. Ωστόσο δεν παύουμε να σεβόμαστε και να δεχόμαστε απλά τις πεποιθήσεις τους και φυσικά εδώ πρέπει να τονίσω πως ουδεμία σχέση έχουμε με παραθρησκευτικές οργανώσεις».
- Θα μου πείτε ένα αξιοπερίεργο που έχει συμβεί σε κάποιο λάιβ σας;
«Το γεγονός στο οποίο θ’ αναφερθώ είναι γνωστό στο ευρύ κοινό της μπάντας και συζητιέται μεταξύ μας χαριτολογώντας, ακόμα και σήμερα! Συνέβη κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής μας εμφάνισης σε μαγαζί της Καλαμάτας, τον Αύγουστο του 1998. Ο χώρος περιορισμένος, ο κόσμος πολύς και η ζέστη αφόρητη. Ενα συρμάτινο διακοσμητικό στοιχείο ήταν κρεμασμένο από το ταβάνι (σχεδόν επάνω από το σετ των ντραμς), το οποίο ενώ βρισκόμασταν επάνω στη σκηνή, πυρπολήθηκε από κάποιον υπάλληλο του καταστήματος, ούτως ώστε να δοθεί περισσότερη έμφαση στη σκηνική παρουσία της μπάντας. Για κακή μας τύχη όμως το φλεγόμενο διακοσμητικό υποχώρησε, έπεσε επάνω στον ντράμερ μας, ο οποίος για ν’ αποφύγει τα πιθανά εγκαύματα, το εκσφενδόνισε με τις μπαγκέτες του και κατόπιν αυτό βρήκε θέση στα πλήκτρα του κιμπορντίστα μας, ο οποίος με τη σειρά του και με βεβιασμένες κινήσεις προς αποφυγή πυρκαγιάς πλέον, το εξαπέλυσε με μανία πίσω από το παραβάν της σκηνής που παίζαμε, όπου βρισκόταν ήρεμος ο ηχολήπτης μας πάνω από την κονσόλα του ήχου. Ο ίδιος ασφαλώς έμεινε άφωνος από το απρόσμενο θέαμα, κατάφερε όμως με ψυχραιμία να σβήσει τις φλόγες από το αντικείμενο αυτό. Η συναυλία συνεχιζόταν ωστόσο κανονικά, ενώ το κοινό σαστισμένο και έκπληκτο φώναξε: “Αν είναι δυνατόν, τι εφέ ήταν αυτό!”»
- Μου ανέφερες πως βρίσκεστε στο στούντιο. Η νέα σας δουλειά θα κινείται στο ίδιο ύφος;
«Η επαφή μας με το στούντιο είναι διαρκής χωρίς να είναι απαραίτητη η ηχογράφηση κάποιας καινούριας δουλειάς. Παρ’ όλα αυτά, η ετοιμασία ενός νέου άλμπουμ είναι γεγονός. Θα εμπεριέχει 10 κομμάτια τουλάχιστον, εκ των οποίων 2 από αυτά είχαν προ καιρού ηχογραφηθεί και κυκλοφορήσει σε μορφή E.P. για λόγους κυρίως προώθησης. Σε σχέση ωστόσο με παλαιότερες κυκλοφορίες μας, δεν χωράει καμιά αμφιβολία ότι τα νέα μας τραγούδια είναι πιο ώριμα και συμπαγή, στιχουργικά μα κυρίως συνθετικά. Αυτό έχει επιβεβαιωθεί επανειλημμένα το τελευταίο διάστημα, κατά τη διάρκεια μιας μικρής περιοδείας μας που ξεκίνησε τον περασμένο χειμώνα από τη Θεσσαλονίκη και κατέληξε στην Πάτρα έπειτα από 3 μήνες. Το κοινό δέχτηκε με ενθουσιασμό τα νέα μας μουσικά κομμάτια ζωντανά, κάτι που μας ικανοποίησε πάρα πολύ».
- Τα σχέδια σας για το μέλλον; Επικείμενες εμφανίσεις, νέες κυκλοφορίες κ.λπ.
«Κατόπιν λήξης της τρέχουσας περιοδείας των Septic Flesh, όπου συμμετέχουμε για 3η πλέον φορά μετά το 1999 και το 2001, έχουμε σαν κύριο στόχο την κυκλοφορία του νέου μας άλμπουμ και αναμφίβολα τις επικείμενες εμφανίσεις για την προώθηση του, σε πόλεις της Ελλάδας όπου δεν είχαμε προγραμματίσει να εμφανιστούμε μέχρι τώρα, αλλά και πόλεις του εξωτερικού, σε συνεργασία με άλλες μπάντες του χώρου μας».
Κατεβάστε το τεύχος σε μορφή PDF
ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΝΟΜΗΣ
«Είναι μια καραμέλα που προσπαθούν να πλασάρουν τα ΜΜΕ και οι εταιρείες των συγκεκριμένων καλλιτεχνών, ότι ξεπέρασαν τα σύνορα τη Ελλάδας και ότι το ευρωπαϊκό και αμερικανικό κοινό τούς περιμένει ή τους αναγνωρίζει. Μόνο που στα live τους υπάρχει μόνο ελληνικό κοινό και κανένας ξένος. Εμείς και οι άλλες μπάντες που έχουν καταφέρει κάτι στο εξωτερικό, συνεχίζουμε το ταπεινό ταξίδι μας “σηκώνοντας” την ελληνική σημαία. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή εξάγει τις γνωστές αυτές μπάντες από τον “ακραίο” ήχο. Τίποτα άλλο. Απλά δεν είμαστε ευκολοχώνευτοι σαν τους Γαβράδες».
- Λοιπόν Evangel, ρίχνοντας μια ματιά στο βιογραφικό σημείωμα της μπάντας (στον διαδικτυακό σας χώρο) παρατηρώ πως μετράτε πολλά χρόνια στο μουσικό γίγνεσθαι. Με αφορμή αυτό θα ήθελα να μάθω πόσο εύκολο είναι τελικά για ένα συγκρότημα αυτού του ύφους να επιβιώσει και να αναδειχθεί;
