Πράγματα να κάνεις
Του Γιώργου Δημητρακόπουλου
Τελευταίο τεύχος για το φετινό καλοκαίρι και δεν έχω καμία πρόθεση να σας «φορτώσω» άλλο με προβλήματα και σκοτούρες. Ο Σεπτέμβριος άλλωστε προδιαγράφεται αρκετά «καυτός» με πολλά ανοιχτά θέματα και είμαι σίγουρος ότι η επιστροφή επιφυλάσσει… Αλλά είπαμε, δεν θα ασχοληθούμε με αυτά τώρα.
Ο Αύγουστος στην Ελλάδα απαιτεί ξεκούραση και φευγιό. Μετακίνηση με οποιοδήποτε τρόπο. Κλείνεις έτσι όλη την προηγούμενη περίοδο για να μπορείς φυσικά να επιστρέψεις. Το καλύτερο είναι να μην κάνεις τίποτα, για όσο περισσότερο μπορείς. Να μετακινηθείς με σκοπό την «ακινησία».
Να παίξεις 30 παρτίδες τάβλι σε ένα απόγευμα κάτω από μια μουριά.
Να δεις συνεχόμενα όλα τα επεισόδια της αγαπημένης σου σειράς.
Να διαβάσεις ένα βιβλίο ανταλλάσοντας σκέψεις με τον απέραντο ορίζοντα.
Να μουλιάσεις στη θάλασσα.
Να βγάλεις λέπια.
Να εξηγείς στις μύγες ότι έχουν καλύτερα πράγματα να κάνουν στη σύντομη ζωή τους από το να σε πιλατεύουν.
Να σημαδεύεις μια τρύπα με τα κουκούτσια ενός ολόκληρου καρπουζιού.
Να κρατάς εντελώς άχρηστες στατιστικές πληροφορίες ημέρας, όπως πόσες φορές πέρασε από δίπλα σου η γάτα και από αυτές πόσες σε χάιδεψε με τα πλευρά της.
Να ανοίξεις κουβέντα μαζί της.
Να περπατήσεις τα μονοπάτια ακολουθώντας τα σφαιρικά περιττώματα της κατσίκας.
Να ψάχνεις τη μαθηματική ακολουθία στη ηχητικό τείχος των τζιτζικιών.
Να ακούσεις παλιούς ανθρώπους.
Να χαζεύεις την άμμο που λάμπει στον ήλιο και χορεύει με την ανάσα σου, ενώ η γυμνή σου πλάτη ψήνεται.
Να μιλήσεις ξένες γλώσσες που ποτέ δεν ήξερες.
Να ερωτευτείς με πάθος για μερικά εικοσιτετράωρα. Σε μια άγνωστη σκηνή, σ’ ένα άγνωστο δωμάτιο.
Να ιδρώσεις μέχρι την αφυδάτωση και να πιεις νερό για να μπορείς να ξαναϊδρώσεις.
Να βαρεθείς τη ρουτίνα της τεμπελιάς σου, αλλά να χαρείς το δικαίωμα που απολαμβάνεις.
Μπι γουέλ και γκουντ λακ… και αυτόν το μήνα!